plinde (codjowaedje)

I. [v.c.] si fé må po ene sakî, et l' dire. F. plaindre.

II. si plinde [v.pr.] dire k' on-z est målureus. rl a: dilaminter, pronner, pîler, djemi. >> si plinde d' åjhe: si plinde dabôrd k' on-z a totes ses åjhes. >> ti t' plins et t' es fén crås: dijhêye a onk ki s' plind d' åjhe.

| plindaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) po les viebes "plinde" eyet "si plinde". Il ont rintrè direk a Tchålerwè avou les breyaedjes do ptit Benjamint et les plindaedjes da Raymond Hure ! (J. Goffart). rl a: pîlaedje, dilamintaedje. F. compassion, pitié, apitoiement, plainte, jérémiade.

| plindåd [adj.] Ki s' plind voltî. On plindåd efant. K' on dîreut ki s' plind. Ene plindåde tchanson. F. plaintif.