plouk [o.n.] sôdård sins gråde. On voet bén ki t' n' as nén stî plouk. On-z a pårtou d' Cazablanca, nozôtes les plouks; on s' a djoké l' londmwin a Rabat po tcherdjî les mwaisse-sôdårds et co des caisses d' amunicions et d' amagnî (L. Mahin). On dit eto: pioupiou, piyote. F. bidasse, troufion.