ploumer 1 (codjowaedje)
I. [v.c.]
1. rissaetchî les plomes (d' èn oujhea). On dit eto: ploumter, disploumer. F. plumer. >> cwand on tént l' poye, el fåt saveur ploumer: i fåt profiter a make d' ene sacwè, d' ene sakî k' est etur vos mwins.
2. peler, schoircî. Il ont ploumé l' lapén al gregne. F. dépiauter.
3. prinde tos les cwårs da (å cwårdjeu, evnd). Vos vs avoz fwait ploumer, m' blanc. On dit eto: rilignî, rastibwezer. F. ruiner, ratiboiser, décaver. >> ploumer come on vexhåd: bate comifåt å djeu d' cwåtes.
II. si ploumer [v.pr.] si margayî. Djans, cwand vs åroz fwait d' vos ploumer, on pôrè motoit discuter l' côp ?
Etimolodjeye: viebe del 1re troke fwait sol bodje plome avou candjmint d' voyale.
| ploumaedje 2 [o.n.] accion et si rzultat pol viebe "ploumer".
Omonimeye:
- ploumer (passer l' fi å plomb).
Parintêye direke :