ploumer 2 ([[Codjowaedje alouwer|codjowaedje]]) [v.c.] 1. passer l' fi å plomb tot do long d' on meur, po vey s' il est bén [[Motî:scwere|di scwere]]. F. plomber. >> vas s' ploumer l' beur: dijheye des houyeus do payis d' Lidje po evoyî onk å diale. F. va te faire voir. 2. (imådjreçmint) passer tot djondant on meur, po ene sacwè ki monte et dischinde, come li gayole po rmonter les houyeus. Li gayole a ploumé l' beur. F. frôler la paroi. Etimolodjeye : viebe fwait sol bodje [[Motî:plomb|plomb]], dizo disfondowe ''plom''. | ploumiåd, ploumiåde [addj., purade padvant & o.f.n.] onk, ene ki trinne. Ça, c' est on ploumiåd: i fåt do tins po k' i s' mete a l' ovraedje ([[P. Defagne]]). On dit eto: [[Motî:londjin|londjin]]. [[Motî:bezin|bezin]], [[Motî:plom-plo-plom|plom-plo-plom]]. F. traînailleur. Etimolodjeye : [[cawete -åd]] so on forveyou viebe "ploumyî" (aler come s' on-z åreut do plomb å cou). | ploumete [f.n.] djaene di l' oû. C' est ene poye ki pond des oûs a deus ploumetes. Li ptit poyon dins l' oû rimagne li ploumète. F. jaune d'oeuf, vitellus. Etimolodjeye : bodje [[Motî:plomb|plomb]], dizo disfondowe ''plom'', [[cawete -ete]] (come ene bolete di plomb).