ploumer 2 (codjowaedje) [v.c.]

1. passer l' fi å plomb tot do long d' on meur, po vey s' il est bén di scwere. F. plomber. >> vas s' ploumer l' beur: dijheye des houyeus do payis d' Lidje po evoyî onk å diale. F. va te faire voir.

2. (imådjreçmint) passer tot djondant on meur, po ene sacwè ki monte et dischinde, come li gayole po rmonter les houyeus. Li gayole a ploumé l' beur. F. frôler la paroi.

Etimolodjeye: viebe fwait sol bodje plomb, dizo disfondowe plom.

| ploumiåd, ploumiåde [addj., purade padvant & o.f.n.] onk, ene ki trinne. Ça, c' est on ploumiåd: i fåt do tins po k' i s' mete a l' ovraedje (P. Defagne). On dit eto: londjin. bezin, plom-plo-plom. F. traînailleur.

Etimolodjeye: cawete -åd so on forveyou viebe "ploumyî" (aler come s' on-z åreut do plomb å cou).

| ploumete [f.n.] djaene di l' oû. C' est ene poye ki pond des oûs a deus ploumetes. Li ptit poyon dins l' oû rimagne li ploumete. F. jaune d'œuf, vitellus.

Etimolodjeye: bodje plomb, dizo disfondowe plom, cawete -ete (come ene bolete di plomb).

Omonime:

• ploumer (rissaetchî les plomes)