poes [o.n.] 1. ahivêye plante, del famile des pawionacêyes, ki dene des ptits ronds verts fruts, e sincieus latén Pisum sativum . On seméve des poes e cortiaedje. F. pois. 2. pitit poes cisse grinne la. Vos frez des raecenes et des ptits poes po mareder. Il a prometou d' aler a perlinaedje a Sint-Houbert, avou des ptits poes dins ses solés. >>  ça lyi vént come des poes foû d' on saetch: i (elle) a foirt åjhey (po djåzer dvant les djins, po ritni åk a studyî). F. facilité déconcertante. 3. pitite ronde grinne di totès sôres di plantes. On dit eto: petche, peket. F. baie. Des poes d' havurna, des poes d' peket, des poes d' årdispene. >> poes d' troke: råjhin.

Mots d' aplacaedje :

• poes d' souke.
• poes d' Trouk.
• poes d' Rome.
• poes grek.

• Dipus d' racsegnes so les ptits poes
• Dipus d' racsegnes so les poes d' havurna