poes [o.n.]
1. ahivêye plante, del famile des påwionacêyes, ki dene des ptits ronds verts fruts, e sincieus latén Pisum sativum. On seméve des poes e cortiaedje. F. pois.
2. pitit poes: cisse grinne la. Vos froz des raecenes et des ptits poes po mareder. Il a prometou d' aler a perlinaedje a Sint-Houbert, avou des ptits poes dins ses solés. >> ça lyi vént come des poes foû d' on saetch: i (elle) a foirt åjhey (po djåzer dvant les djins, po ritni åk a studyî). F. facilité déconcertante.
3. pitite ronde grinne di totès sôres di plantes. On dit eto: petche, peket. F. baie. Des poes d' havurna, des poes d' peket, des poes d' årdispene. >> poes d' troke: roejhén.
Mots d' aplacaedje :