poeve [o.n.] sôre di spéce avou on pîçant gosse, eployî po rilever l' gosse des amagnîs. C' est l' frut del plante di poeve (piper nigrum) ki sorlon li manire del preparer, dene les troes sôres di poeve k' on eploye po coujhner: do noer poeve, li pus pîçant; do blanc poeve, pus aromatike, et do vert poeve, pus doûs. F. poivre. Alm. Pfeffer. >> mete a onk do poeve e s' djote: criyî sor lu, el barboter. F. réprimander. >> I n' fåt nén mete trop di poeve e s' djote: i n' si fåt nén måvler trop rade. Franwal: ahåyant po: "mettre de l'eau dans son vin". Etimolodjeye: do sanskrit pipali, pal voye di l' iranyin, do grek et do latén.