poirtchî

I. [o.n.]

1. hierdî d' pourceas, ki va moenner l' sonre å bwès.

2. måpoli ome. F. cochon, paysan.

II. poirtchî, poitchresse [o.f.n.] li ci (cene) k' acleve des pourceas. F. éleveur de porcs.

| poitchrece

I. [f.n.] (istwere) ancyinne cinse ås pourceas d' on rwè merovindjin.

II. [addj.] a vey avou l' aclevaedje des pourceas. Ene cinse poitchrece. F. porcin.

Disfondowes: pwatchrèce, pwètchrèce, pwâtchrèce, pôrtchrèce, ponrtchrèce, pôtchrèce, poûtchrèce.

Etimolodjeye: bodje poi(r)tch (pourcea), cawete -rece.

| Poitchrece-e-l'-Årdene (so plaece: Pwâtchrèce) [n.pl.] ancyin ptit ban del Walonreye, e F. Porcheresse, rebané avou Dåvdisse. Sipotaedje des djins: les Gadots. Vîs scrijhas: Porcaritias (902), Porcherec, Porcherece (1130).

| Poitchrece-e-Condroz (so plaece: Pwètchrece) [n.pl.] ancyin ptit ban del Walonreye, e F. Porcheresse, rebané avou Havlondje.

• Dipus d' racsegnes so les cinses poitchreces.
• Dipus d' racsegnes so Poitchrece-e-l'-Årdene.
• Dipus d' racsegnes so Poitchrece-e-Condroz.