poitrê [o.n.] 1. hårkea. 2. baston, simpe u dobe k' on mete so si (ses) spale(s) po poirter ene tchedje. rl a: ecnêye, sorfa. 3. dobe pîce, poirtêye pa deus djins so leu spale, come ene civire (et k' i pout gn aveur ene tcheyire disso). F. chaise à porteurs. 4. (mot d' texhleu) diferinnès pîces do mestî a texhe. Disfondowes: pwètrê, pwatrê. Etimolodjeye: viebe poirter, cawete -rê, fondaedje do prumî R do shuvion RTR.