poize [f.n.]

1. moumint k' on state l' ovraedje. F. pause. >> fé ene poize: arester on moumint. On dit eto : fé payeye, fé toubak, riprinde alinne, si raveur, si dishofler, si rischaper. F. faire une pause, un break.

2. termene di ût eures ki les ovrîs fjhèt, ene ekipe après l' ôte po k' l' oujhene toûne tot-d djoû. Dj' a todi fwait les troes poizes.

Etimolodjeye : sivierba di "poizer" (Loukîz a : ripoizer).

Minme mot

• pôze (note di muzike)

Omofones coinreces (avou pôze)

• pôsse (o.n. movmint do sonk k' on sint dzo l' pea)
• pôce (o.n., gros doet)
• pausse (di pwin)