porion [o.n.] 1. mwaisse-ovrî dins ene fosse. Vos ki n' esteut k' porion, Et dinltins ovrî el fosse, vs avoz fwait d' vosse gårçon Èn ome k' a on bea posse (J. Vanhese). El pa Camile est porion ås Mårmitchis ([[G. Fay]]). A vosse domestike ki dit "madame et ses feyes", dj' inme mia l' porion ki creye : "C' est l' eure di fé payeye" (dit-st i l' kénket d' houyeu ddi sol tchiminêye) ([[C. Mahy]]). rl a: comandant. >> porion mårkeu: porion ki rwaite et scrire si tote li tchôke (l' ovraedje) a stî fwaite, si tos les ovrîs sont la, evnd. F. contre-maître, porion. 2. mwaisse-ovrî dins ene ôte ovrance. F. contre-maître. Disfondowes: porion, porian. Pc. porion. Etimolodjeye: calcaedje do picård "porion" (mwaisse ovrî dins ene fosse). ---- * [[houyire|Dipus d' racsegnes so les porions et les fosses å tcherbon]]. * [[francès d' Walonreye|"porion" est eto on mot do francès d' Walonreye]]. * [[Firmin Callaert|"Dofe, mwaisse porion", c' est on roman da Firmin Callaert]].