pot [o.n.]

1. rond toupin k' on pout mete on likide u ôte tchoi dvins. F. pot, récipient. >> pot d' tchambe: pot al xhlé.

2. cwårs ki sont rashonnés pås djouweus d' on djeu, et k' c' est l' ci ki wangne k' apice. F. mise.

| pote [f.n.]

1. pitit trô e tere, la ki les aiwes si rashonnèt. On dit eto: fosse. F. fossette., Ny. putte. >> El pote: no d' ene plaece di Mårcin. >> Cinse del Pote: no d' ene plaece di Trazniye.

2. plaece k' on s' a coûtchî dins les yebes Ti, l' rôbaleu, ni rgrete nén les potes ki t' leyes divins les hôtès yebes (L. Warnant). F. couche.

3. (pus stroetmint) coûtche d' on live. Ruzêyes, les hazes dimorént retroclêyes e leu pote disk' a tant k' les omes åyexhe passé houte (J.P. Dumont). F. couche, gîte.

4. prijhon. Trafik di clandestins; ça doet coster tchir, la, ça; dji n' a nén håsse di m' ritrover el pote e l' Espagne (L. Mahin). On dit eto: gayole, cadje, amigo, violon, piole.

5. seure mene. F. mimique. >> fé ene pote: fé s' mawe. On dit eto: brognî F. bouder.

| potiket [o.n.] pitit pot. Penêye a rivnou a lu al clinike, avou des touyeas et des potikets åtoû di s' lét (J. Lahaye). Sol djivå, inte on potiket å toubak et on tchandlé d' keuve, on bondiu d' bwès sitind ses bresses (A. Marchal). F. petit pot.

Etimolodjeye : cawete -iket

| potea [f.n.] pitite pote avou di l' aiwe di plouve. I dveut aveur ene sintêye di fier a mete ses pîs dins tote les aiwes et a tchipoter dins tos les poteas d' bôjhe (ramexhné pa A. Atten) Li potea esteut plin d' rognes et d' maketes (G. Lucy). Li veye est ene curêye ! dit-st i al moxhe ki coreut åtoû d' on ptit potea d' bire sol candlete (J.M. Masset). F. flaque.

Etimolodjeye : cawete -ea

Parintêye :

• poter
• posson
• si dispoter
• potreye, potriyeu
• potale

Minme sourdant etimolodjike :

• postea (potô)

• Dipus d' racsegnes sol mot "pote" dins les nos d' plaeces del Walonreye