potchî 2 (codjowaedje) [v.c.] sipotchî.

| potche 2 [f.n.]

1. potcheye (estotchet). Nos rirans mindjî ene cråsse potche (A. Carlier & W. Bal). F. étuvée.

2. drole di maxhaedje di dinrêyes, d' amagnîs. F. mélange incongru.

| potcheye [f.n.]

1. sitotchet. Ene potcheye di cabus fé ene potcheye avou des petotes, des spinasses et do lård. (F. Deprêtre et N. Nopère). F. étouffée.

2. sipotchaedje al fortchete des canadas avou les ôtès verdeures dins si assîte. F. pâtée.

Disfondowes: potchèye, potchîye, potchûye, potchûwe, potchûte.

Coinrece Coûtchant walon.

Omonimeyes :

• potchî (v.s.c., zoupler)
• potche (f.n., taxhe)

• Dipus d' racsegnes so les stotchets.