potche [f.n.] 1. taxhe. Cwand l' coucou tchante, si t' as des cwårs e t' potche, to serès ritche tote l' anêye. I n' aveut pus ene seule cloutche e s' potche (V. Roba). F. poche. 2. trô dins ene rotche, evnd. On cwire après des potches avou del petrole. F. poche, cavité, creux. 3. likide rashonné a ene plaece dins l'coir, sovint nén normåldimint. C' est ene potche ki s' fwait sol divant do djno. F. épanchement, collection. >> potche goidjrece: (mot d' årtisse) potche metowe dizo l' oraye des tchvås, et ki s' pout rimpli d' matire. F. poche gutturale. | potchete [f.n.] 1. taxhete. 2. pitite ewalpeure po des fotos. Ele li diswalpa bén belotmint et bayî å fakir ene potchete ås fotos (L. Mahin). F. pochette. | potchtêye [f.n.] çou k' gn a dins ene potche, dins ene boûsse. On begnon d' ansene, ça åreut ttaleure valou dipus k' ene potchtêye di napoleyons (L. Mahin). F. bourse.