pote [f.n.] 1. pitit trô e tere, la ki les aiwes si rashonnèt. On dit eto: fosse. F. fossette ., Ny. F. putte . >> El pote: no d' ene plaece di Mårcin. >> cinse del pote: no d' ene plaece di Trazneye. 2. prijhon. |

poter  Codjowaedje [v.s.c.] dins les djeus d' efants: tchoizi dins les djoweus li ci (cene) ki va esse foû u ki va ataker.