pote [f.n.] 1. pitit trô e tere, la ki les aiwes si rashonnèt. rl a: potale. On dit eto: fosse. F. fossette. Ny. putte. >> El pote: no d' ene plaece di Mårcin. >> cinse del pote: no d' ene plaece di Trazneye. 2. prijhon. | poter (codjowaedje) [v.s.c.] dins les djeus d' efants: tchoizi dins les djouweus li ci (cene) ki va esse foû u ki va ataker.

Dipus d' racsegnes sol potaedje ås djeus d' efants