potince

I. [f.n.] djubet. Ele ni l' aveut nén cwité dispu l' prijhon disk' å djubet, ey elle a toumé roede moite dizo l' potince (G. Lucy).F. potence, gibet.

II. [o.n.]

1. laid metchant ome. I nos tneut a l' ouy ; li laid vergougneus potince, avou s' tiesse di boldogue (L.J. Alexis). F. gibier de potence.

2. (tot radoûcixhant) arnåjhe djonne. Li docteur ricmanda k' el potince n' endalaxhe nén kèkes djoûs (D. André).

• Dipus d' racsegnes so les potince