prétins [o.n.] 1. bontins. 2. fiesse, rapoûlaedje ki s' fwait å bontins. >> Li prétins do teyåte e walon: festivål di teyåte e walon k' a skepyî e 1990. Li prétins do teyåte e walon, c' est l' fén del såjhon mins ki poite divintrinnmint çou ki va soude do tins del novele (G. Fontaine). Disfondowes: prétins, prétans, prètins. Etimolodjeye: Calcaedje riwalonijhî do F. "printemps".