pratike

I. [o.f.n.] li ci (cene) k' atchete ene martchandijhe a èn ahesseu. On comi-voyaedjeu, c' est ene djin ki s' mestî, c' est d' tourner avå les pratikes po fé vinde les martchandijhes d' èn ahesseu. I fåt waiter del wårder: c' est ene boune pratike. Elle aveut l' don d' ahessî tos ses pratikes avou on ptit riya. Po kî m' prinss, valet ? dji fwai boere les pratikes; dji n' coûtche nén avou zels (P.H. Thomsin). rl a: cliyint. F. client.

II. [f.n.]

1. apriyesse (esperyince). I n' est nén biesse, mins i manke di pratike.

2. fijhaedje d' ene sacwè k' esteut djusse atuzêye. Li comunisse, c' est ene ideyolodjeye askepieye pa Karl Marx et metowe e pratike pal prumî côp pa Lenine e Russeye e 1918. rl a: atuzêye, teyoreye.