prijhon [o.n. u f.n.] [1] plaece k' on î ressere les cis k' ont stî codånés a esse reclôs. On dit eto: amigo, cadje, gayole, piole, pote, violon; loukîz a saetchot, xhuflet.
| prijhnî, prijhnire 1 [o.f.n.] li ci (cene) k' est reclôs(e) å prijhon.
| prijhnire 2 [f.n.] prijhon. Mi bea tchestea m' avizéve ene prijhnire (L. Lagauche).
Hårdêye divintrinne
Sourdants
- ↑ C' est on no bikebok.