prumî, prumire

<I. [addj. todi padvant & o.f.n.]

1. k' arive divant ls ôtes.

2. foirt bon (boune). C' est on prumî djouweu d' fotbal.

II. [o.f.n.]

1. djin foirt capåbe. C' esteut des prumîs po fé des meurs di for. F. professionnel.

II. prumire [f.n.]

1. ås beyes: li beye metowe li pus près des djoweus.

2. al ribolete, li li ptite beye k' el bole va rescontrer l' prumire, dj' ô bén, li cene metowe li pus lon erî padvant.

Disfondowes: prumî(re), prèmî, purmî, prëmî; prëmîre, prumêre, prumière.

• Dipus d' racsegnes sol djeu d' beyes.
• Dipus d' racsegnes sol rebolete.
• Dipus d' racsegnes so les chifes