puceles (fleur).

pucea, pucele

I. [o.f.n.] ome (feme) ki n' a nén co yeu des rapoirts secsuels. Djane D' Ark a stî raheye sol fouweye; ça a duré lontins paski, estant pucele, i gn aveut pont d' tiraedje. Les aiwes di Tongue sont bounes eto po les puceles K' åront leyî spiyî leu schiele Ca ele les såront si bén rsôder K' les aveules s' î leyront tromper (L. de Ryckman).rl a: froxhî, afroyî. F. pucelle, vierge; puceau.

II. pucele [f.n.] pitite blanke fleur ki rexhe li prumire après l' ivier. Ni pesteloz nén les puceles; èn serîz nén on ptit côp djalote sor zeles, kécfeye ? (C. Adamiak, rat. pa L. Mahin). F. perce-neige.

Disfondowes: picê, pucia; pucèle, puçale.

| puçlaedje [o.n.] estance, cwalité d' on pucea, d' ene pucele.

Parintêye:

• dispuçler

Mots d' aplacaedje:

• påkî d' pucele