[R11] Motî:pus_1

pus 1 (prononcî pu)

I. [adviebe] mostere åk k' i gn a co après. On vierè çoula pus tård. On n' va nén pus lon. Fouxhoz des bons vårlets; rindoz lzî bon dwer; i n' dimandnut rén d' pus (Max Stirner rat. pa J. Schoovaerts). F. "plus". >> pus stroetmint: (mot d' motî) mostere on pus stroet sinse d' on mot. F. "par restriction de sens". >> pus d(i): dipus di. F. plus de. >> ça pus di: bråmint dpus di. On-z a rsaetchî deus tcheyires erî del grande tåve, et leyî ça pus d' plaece etur les cenes ki dmorént (L. Somme).

II. pus (addjectif) ki [adviebe di rmetaedje]

1. avou les deus sacwès k' on rmete ene a l' ôte bén mårkêye. Schoûtez les pus vîs k' vos. Il est pus malén ki l' Diale. F. plus

2. avou l' deujhinme sacwè nén dijhowe (mins k' on advene). Si l' Diale est pus malén, c' est k' il est pus vî.

III. pus (çki)... pus pus (çki) mostere deus accions ki montèt eshonne, deus sacwès ki crexhèt eshonne. Pus a l' Diale, pus vout i aveur. Pus raconte-t on ene sacwè, pus drole est i (ramexhné pa L. Remacle). Si l' lune est ceklêye, c' est k' i plourè; pus çk' i gn a d' cekes, pus çk' i plourè. F. "plus ..., plus". >> Pus çk' i pikéve, pus çk' i coreut: dijhêye å cwårdjeu, cwand on djowe des pikes. >> Pus çki l' Diale a, pus çk' i ndè vout awè.

IV. li pus

1. mostere li ci k' est al copete d' ene rîlêye. Li pus biesse, ça a stî twè. >> mi pus vî des fis, des valets, mi pus viye des feyes, des båsheles; li pus vî d' ses frés, di ses sours: pus vî efant d' ene famile. F. aîné. >> C' est l' pus malén k' atrape l' ôte. >> li pus lådje oyowe: (mot di rfondeu) dins li [[rfondaedje d' ene langue], fôme ki s' resconture tocosté. F. forme majoritaire.

2. >> å pus: [advierbire] foirt. Il a ndalé å pus abeye. Il estént tchaeke å pus bea (ramexhné pa L. Remacle). >> å pus sovint: foirt sovint. F. la plupart du temps.

3. di ses pus (+ addjectif) foirt; ossu (+ addjectif) k' i poleut. Il a racorou di ses pus rade. L' amour î spite Di ses pus vite (M. Lejeune). >> di tos ses pus foirt: do pus foirt k' on pout. Li crapåde li cbôre di tos ses pus foirt (C. Denis).

V. ni … pus [adv. di noyaedje]

1. mostere ene accion ki si fjheut davance mins ki n' si fwait nén å moumint k' on cåze. I n' va pus a messe. Ces çanses la n' vont pus. Biesses, nozôtes, hin, ki n' voeyént nén k' ele n' aveut pus håsse di viker ! (ramexhné pa L. Remacle). F. ne … plus.

2. endè ... pus gn è ni ... pus (mostere ene sacwè k' i gn aveut davance mins ki nd a pont å moumint k' on cåze). Des timbes di 50 cenes, end a pus pol moumint. F. n'y en ... plus.

VI. ni ... non pus [adv. di noyaedje] F. ne ... pas non plus. >> mins non pus: mins neren. F. malgré tout, néanmoins.

Mots d' aplacaedje :

Minme sourdant etimolodjike :

puch

Omonime :

pus 2 (prononcî "puss")