pus 2 (prononcî puss)

I. pus di [come èn årtike pårtixhrê] dipus di. Låvå, vos åroz pus di racsegnes so çou k' vos rcwerez. F. plus de.

II endè ... pus [adv. di rmetaedje] endè ... dpus (pus ki ene sakî k' on n' rahouke nén). Il aveut bråmint des béns, mins m' pa end aveut co pus. F. en … plus. pus ... , pus ... mostere deus accions ki montèt eshonne, deus sacwès ki crexhèt eshonne. Pus a l' Diale, pus vout i aveur. Pus raconte-t on ene sacwè, pus drole est i (ramexhné pa L. Remacle).

III. pus ki [aloyrece]

1. dipus ki. Il a des cwårs bråmint pus ki mi. F. plus que

2. pus ki … , pus ki pus ..., pus (deus sacwè ki crexhèt eshonne). Si l' lune est ceklêye, c' est k' i plourè; pus k' i gn a d' cekes, pus k' i plourè. F. "plus ..., plus". >> Pus k' i pikéve, pus k' i coreut: dijhêye å cwårdjeu, cwand on djowe des pikes. >> Pus ki l' Diale a, pus k' i ndè vout awè.

Minme mot :

• puch

Omonimeye :

• pus 1 (prononcî "pu")
• pus 3 (matire, oumeur)

Omofoneyes :

• pouss (e des plaeces, si prononce puss)
• puski (poy ki, omofone di "pus ki")

• Dipus d' racsegnes so les aloyreces