pwaire [f.n.] deus sacwès, u deus sakîs. Ene pwaire di solés. On dit eto: cope. F. paire, couple. >> pwaire minimom: (mot d' linwincieus) deus mots ki n' sont diferins ki pa ene lete, ene faflote.

Omonime:

• pwair, pwaire (addj.; pårtixhåve e deus)

Omofones (coinreces):

• pair (o.n. u f.n.; aireye)
• pair (o.n.; dins l' ratourneure "å pair do (u des) pôce(s))
• pere (o.n.; popa)

Parintêye:

• apwairyî
• dispwairyî

• Dipus d' racsegnes so les pwaires minimoms