råjhon [f.n.] çou ki permete a ene djin di djudjî sins aconter ses sintimints. F. raison. >> aveur råjhon: esse dins l' bon, dire ene sacwè ki va ariver. Awè, t' aveus råjhon, Gaston, on vikéve bén (P. Ansiaux).

Disfondowes: raujon, rauhon, raujan, rêjon, rêzon, rêzong.

| råjhnåve [addj.] k' adjixh tot shuvant si råjhon.

Disfondowes: raujonauve, rêzonâbe [âp'], raujnauve.