rôgyî respirer, tot fjhant on brut ki vént del goidje. F. parler à voix rauque.

| rôguia [o.n.] må ki s' mete al goidje, et ki candje li vwès. F. extinction de voix.

Tcherpetaedje : cawete -a

| rôguea [o.n.] rôguia.

Tcherpetaedje : cawete -ea, pa forcoridjaedje del cawete -a so on viebe del troejhinme sôre (-ya).

| rôgue [addj., purade padvant] ki cåze avou ene grosse cassêye vwès, pask' i (elle) a må s' goidje. F. rauque.

| rôgueye [f.n.] pitit vere di gote. Les deus omes boevèt ene deujhinme rôgueye, pu vont fé rashire li poupåd å gros redjisse del comene (D. Salme).

Etimolodjeye : pårticipe erirece prins come no.