rabanire [f.n.] éndjin metou sol clotchî, u al cresse d' on toet, et ki mostere li direccion eyet l' foice di l' air. Li Gusse toûne ossu rade å rabat-djoye kel rabanire å såvadje vint (E. Wartique & E. Thirionet) F. girouette. Disfondowes: rabanîre, rabanêre. Coinrece Payis d' Nameur.