rabiyî ([[Codjowaedje waitî|codjowaedje]]) I. [v.c.] 1. rimete les mousmints a (ene sakî). Torine s' aveut rabiyî a môde di djin, sins rovyî on boton ni leyî trinner on tchvea so ses tchifes ou so s' front ([[L. Hendschel]]). Loukîz a : [[Motî:ratîtoter|ratîtoter]]. F. rhabiler. 2. atchter des noveas [[Motî:mousmint|mousmints]]. Il ont stî rabiyî les efants po Påke. Il est rabiyî tot noû. >>  rabiyî ses råjhons: [[Motî:tuzer|tuzer]]. I s’ va ashir so l' hourêye del vå, po rabiyî ses råjhons ([[C. Denis]]). F. faire le point. 3. (imådjreçmint) [[Motî:rabeazi|rabeazi]]. On sorire a vnou rabiyî s' vizaedje ([[L. Somme]]). Padzo tos les paxhis rsetchis, dj' a efoncî des mots, pinsant rabiyî l' yebe ki, dispu si lonmint, n' a pus d' vert dins ses iys ([[F. Duval]]). F. enjoliver, orner. II. si rabiyî [v.pr.] 1. si [[Motî:rmoussî|rmoussî]]. Les djouweus pousnut on « hip hip hip howé », repeté troes côps et wangnut les vestiaires pos s' discroter et s' rabiyî ([[F. Barry]]). F. se rhabiller. 2. s’ atchter des nouvès [[Motî:loke|lokes]]. Paski les femes, zeles, ele alént a Tamene po s' rabiyî, al Tintåcion ([[J. Schoovaerts]]). 3. si [[Motî:moussî|moussî]]. On voeyeut les feyes, des djonnès femes et cobén l' fi d' on vijhén rabiyî a sôdår ([[J.L. Fauconnier]]). F. s’habiller. | rabiyaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe " rabiyî ". F. "rhabillage". == Etimolodjeye et tcherpetaedje == ;rabiyî : viebe "[[Motî:abiyî|abiyî]]", [[betchete ri-]] == Sourdants et pî-notes ==