racatchinter (pron. -tchin't-) (codjowaedje) [v.s.c.]

1. fé bråmint des djonnes, tot djåzant d' ene lexhe. Ene lexhe, cwand ele fwait 10, 12 djonnes, on dit k' elle a racatchinté. rl a: racadjonnler. F. mettre bas.

2. esse toltins evoye après les lexhes, tot djåzant d' on tchén tins des tcholeurs des tchéns.

3. aler trinner, tot djåzant d' èn ome. Ou çki t' as co stî racatchinter disk' a des pareyès eures ! rl a: wåler. F. vadrouiller, traîner, vagabonder.

Disfondowes: racatchin'ter, racatchin'tè.

Etimolodjeye: viebe tchinter (bodje tchén), betchete raca-.