racroler (codjowaedje)

I. [v.s.c.]

1. fé des croles tot cåzant di tchveas k' estént plats dvant. Elle a ses tchveas ki racrolèt: c' est k' i plourè del vesprêye.

2. fé on ptit movmint d' ratchitchaedje k' on n' sait ratni, tot cåzant do nez. Il a l' nez ki racrole: c' est k' i conte ene minte.

3. si ratchitchî tot souwant, tot cåzant d' ene plante. Les mayisses ont soe: i cmincèt a racroler. rl a: racrapoter, croufyî, racracoler. F. se recroqueviller, rabougrir. Ingl. to curl up.

II. si racroler [v.pr.] racroler (so lu-minme). Il a les tchveas ki s' racrolèt. F. boucler, friser.

Tcherpintaedje : viebe "croler" (bodje "crole"), betchete ra-.

Près-parint :

• ricroler