raece [f.n.] sôre di djins, di biesses, di plantes. ç' lingaedje la c' esteut do walon, li minme no kel ci del raece des djins ki l' ont cåzé disk' al difén, e 2075 (G. Michel). Pocwè fwaiss li guere ? Po spotchî les ôtes peupes ? Pocwè ? Paski ti croes k' t' es del raece des mwaisses ! (W. Bal). Cwand l' åbe a des foitès raecenes Et tot l' sonk d' ene raece come ansene, Il est målåjhey a dismoure (L. Lagauche). F. race.

Omonimeye coinrece :

• rasse (bwès)
• resse (plate banse)

• Dipus d' racsegnes so les raeces di djins
• Dipus d' racsegnes so les raeces di tchvås
• Dipus d' racsegnes so les raeces di vatches
• Dipus d' racsegnes so les raeces di pourceas
• Dipus d' racsegnes so les raeces di tchéns
• Dipus d' racsegnes so les raeces di tchets
• Dipus d' racsegnes so les raeces di poyes
• Dipus d' racsegnes so les raeces di colons