rafåré, rafårêye [o.n.].f.n. & addj., purade padvant] såvaedje. Il atchta l' gazete et brotcha dsu come on rafåré (P.H. Thomsin). Onk di ces cwate maténs, les poyons vont vni foû del schågne; ces rafårés djonnes tchîptèt sins rla (L. Demarche). F. "sauvage, insatiable, vorace"..

| rafårêymint [adv.] come on rafåré. Les omes, åtoû del grande tåve, fijhèt discrexhe, a l' ouy, tot magnant rafårêymint, les deus cråssès robetes ki Linåd aveut touwé deus djoûs dvant (D. Salme). F. "avidement, voracement, gloutonnement, fièvreusement, sauvagement".

Etimolodjeye et tcherpintaedje

fornaiviaedje di "rafôré" (parey a ene biesse k' a fwin est k' est rafôrêye).  ^[1]

Sipårdaedje e 20inme sieke

Coinrece Payis d' Lidje

Sourdants

1. ↑ rediveuse etimolodjeye.