raidjî [v.c.] passer å raidje. On raidjive les payetes po-z endè fé des payasses (J. Boulard). Dji vou bén del noere tere po mes fleurs, mins i mel fåt fene raidjeye (L. Mahin). >> raidjî s' velin: critiker laidmint ene sakî, ene sacwè. Ses scrijhaedjes ni siervèt k' a raidjî s' velin vipérrece (L. Mahin). rl a: botyî, boulter, tamjhî. F. bluter, tamiser, sasser.

| raidjaedje [o.n.]

1. accion d' raidjî.

2. çou k' a stî raidjî.

3. çou k' i gn a a raidjî. Li mayaedje do treyisse, ça dipind di t' raidjaedje: si c' est des ptitès grinnes, il est ttossu pus fén. F. tamisage.

| raidjeu, raidjeuse u raidjresse [o.f.n.] li ci (cene) ki raidje.