raidje [o.n.] treyisse k' on met des grinnes, do såvlon, evnd. dissu, et k' on cahosse, po rsaetchî les mannestés foû. On meteut les raidjes å diale, pu on dialéve (J. Boulard). On passéve les payetes å raidje, po rsaetchî les nichtés, pu on les rmetéve dins les payasses (d' après M. Francard). rl a: boultoe, botiou, triyoe, puroe. F. tamis, crible, sas. >> grand raidje: cåde ou boesse avou on treyisse come fond, k' on scheut a deus, u tot seu tot l' pindant après on sômî. >> pitit raidje: ceke di bwès avou on fén treyisse, k' on cahosse avou ses mwins. Il a passé l' noere tere avou on ptit raidje, et il a fwait des potêyes avou on ptit brostion d' djeraniom (L. Mahin). rl a: tamijh.
Disfondowes: rêdje, rèdje, radje.
Etimolodjeye: latén dragiu (minme sinse).
| raidjî [v.c.] passer å raidje. On raidjive les payetes po-z endè fé des payasses (J. Boulard). Dji vou bén del noere tere po mes fleurs, mins i mel fåt fene raidjeye (L. Mahin). >> raidjî s' velin: critiker laidmint ene sakî, ene sacwè. Ses scrijhaedjes ni siervèt k' a raidjî s' velin vipérrece (L. Mahin). rl a: botyî, boulter, tamjhî. F. bluter, tamiser, sasser.
| raidjaedje [o.n.]
1. accion d' raidjî.
2. çou k' a stî raidjî.
3. çou k' i gn a a raidjî. Li mayaedje do treyisse, ça dipind di t' raidjaedje: si c' est des ptitès grinnes, il est ttossu pus fén. F. tamisage.
| raidjeu, raidjeuse u raidjresse [o.f.n.] li ci (cene) ki raidje. Coinreces payis d' Lidje & Årdene.