ranxhe [f.n.] souwé buk di canadas, di houbion, di poes, di feves (avou les foyes). On dit eto: bahou, fåne. F. fane, tige.

Etimolodjeye: sivierba di "ramxhyî", avou rnaziålijhaedje.

| ranxhea [o.n.]

1. ranxhe. F. fane, tige.

2. ramxhion, pitit boket d' rén do tot. L' agaesse houke li skiron Ki cmaxhive des ranxheas: I cwereut des fayenes po mareder (P. Fourny).

3. cacaye. On dit eto: ranxhnaedje. F. babiole.

4. walêye (ki fwait do brut come cwand on ramxheye dins les ranxhes. F. averse.

| ranxhou, ranxhowe [addj.] k' a des belès ranxhes, tot djåzant d' crompires. On dit eto: ramxhou. F. vigoureux, vivace.

| ranxhon [o.n.]

1. ranxhe. Les deus femes broûlént les ranxhons des crompires. (F. Nyns).

2. blanc hena (rampioûle des håyes). F. liseron des haies.