rantoele [f.n.]:

1. toele texheye pa ene araegne; Dj' a fwait mi semdi: dj' a fwait totes les rantoeles ezès tchambes hôt. rl a: aréncrén, arantoele, araegnreye;

2. ashonnaedje di loyéns inte mwintès soces, mwintès djins; L' UCW, c' est ene rantoele di soces po disfinde li walon.

3. (mot d' éndjolisse u d' tecnicyin) ruslî d' adjondaedje påzès telefones, copurade inte des copiutreces; >> Li Rantoele u li Rantoele Daegnrece: l' Etrernete; rl a: Grand Ruslî, Aragnreye, daegntoele.

Disfondowes: rantwèle, rantwaye, rantwâye, rantûye, rantoûye, ranteûle, rantwale.

Etimolodjeye: riscôpaedje d' "arantoele", dins les payis walo-lorins, k' uzèt d' l' årtike "la": l' arantoele --> la rantoele. Coinrece Årdene.