ranukî (codjowaedje) [v.c.] 1. raloyî (tot fjhant des nuks). Va s' ranukî tes laecetes. A, s' on lzès pleut ranukî, les eures, Fwait-a-fwait k' ele schoyèt, On åreut did cwè s' astårdjî Po trevåtchî l' dierin paxhi. Mins les eures ni s' ranukèt nén (R. Hostin). F. renouer, recoller. >> ranukî ses corons eshonne: a) ranukî les bokets d' laecetes po nd awè des longueurs polant siervi. b) (imådjreçmint) viker ptitmint.
Bodje: