rapîçter 1 ([[Codjowaedje tchicter|codjowaedje]]) [v.c.] rimete des pîces (a on mousmint, èn agayon). I rexhe dins l' viyaedje avou ene marone tote rapîçtêye. Li tcherete k' ele hertchive esteut ossu rapîçtêye ki s' haernaxhaedje ranucté d' coides (L. Lagauche). rl a: [[Motî:ranawyî|ranawyî]], [[Motî:rassercî|rassercî]], [[Motî:repîter|repîter]], mete so [[Motî:novea|novea°]] sol vî. F. rapiècer, réparer, racommoder, retaper. Disfondowes: rapîçter, rapèçter, rapîçtè, rapèçler, rapècî. | rapîçtaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "rapîçter". rl a: [[Motî:raboctaedje|raboctaedje]]. F. rapiècement, reprise, ravaudage, raccommodage, réparation grossière. Omonime: * si [[Motî:rapîçter 2|rapîçter]] (v.pr.; si rmete a pîce)