rassonrer (codjowaedje)

I. [v.c.] rifé bén comifåt, rarindjî. L' ome aveut rassonré li ptite måjhon d' Djerbaifwè come on palijhea (L. Mahin). Et ça n' est nén co tot: rifonde li walon, ça sereut ossu come rimete a noû, rassonrer, rimete e coleur si måjhon å bon tins (L. Hendschel). Les wårnumints po les rpoizoes sont dischindous des traveures; i fåt fé les poûssires et les rassonrer ene miete (E. Benoit). Li hôt-fornea n' egzistêye pus, mins l' foidje des Walons, ki date do 17inme sieke, mins k' a stî ragrandeye et rassonrêye e 1794, est co assez bén wårdêye. F. remettre en ordre, en état, à neuf, retaper, restaurer. >> rassonrer s' fwin: magnî cwand on-z a fwin. Po rassonrer ès fwin, on gris cantea sol tåve (L. Declercq).F. apaiser.

II. si rassonrer [v.pr.] si rnetyî et s' abiyî comifåt. Il a metou tchåfer d' l' aiwe, fote ås gobeyes li cazake et l' pantalon, et s' rassonrer del tiesse ås pîs (A. Henin). F. se débarbouiller, s'arranger.

Etimolodjeye: viebe assonrer, betchete r(i)-.

| rassonraedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "rassonrer". C' est adon ki Stéphane Quertinmont etcherpinte "Li Rantoele" so l' cogne d' ene Soce Nén Recwårlante et bouter sol rassonraedje do rfondou. F. restauration, rénovation, remise à niveau, à neuf, en état.