ravizer (codjowaedje) [v.c.]
1. bén waitî. Ane-Djôzef dischindeut l' rouwale: i l' a lûtchî tant k' i l' a plou ravizer (A. Laloux). I fåt sawè rwaitî... ou purade ravizer (L. Somme). F. observer. >> fé des ouys come ene vatche ki ravize passer on trin: fé des grands ouys. On dit eto: schåyî ses ouys. F. écarquiller les yeux.
2. rishonner a. On bossou ravize on xhalé: tos mezalés (G. Willame). Ti rotes Ti screne pout ravizer ene montêye (L. Warnant). Vos ravizez ene makêye ! vos malårdez ?(P.H. Thomsin). F. ressembler.
Tcherpetaedje : bodje vizer, betchete ra-
Près-parint :