ravoyî [v.c.] (codjowaedje) avoyî co on côp (aviè l' ci ki cåze). Ravoyîz m' vost emile, ca dji l' a disfacé, tot fjhant ene fåsse maneuve. Erôde nén pus, ni trove nén k' i merite li moirt, pusk' i nos l' a ravoyî (Evandjîle). Elzî va surmint ravoyî des liårds, et dins cwate cénk ans cwand il årè l' ådje di moenner, rivni avou ene bele vweteure et des sôs plin les mwins (L. Mahin). Loukîz a : revoyî. F. renvoyer (à celui qui parle).