ravoyî [v.c.] (codjowaedje) avoyî co on côp (aviè l' ci ki cåze). Ravoyîz m' vost emile, ca dji l' a disfacé, tot fjhant ene fåsse maneuve. Erôde nén pus, ni trove nén k' i merite li moirt, pusk' i nos l' a ravoyî (Evandjîle). Li gamén k' est evoye foû payis lezî va surmint ravoyî des liårds, et dins cwate cénk ans, cwand il årè l' ådje di moenner ene oto, rivni avou ene bele vweteure et des sôs plin les mwins (L. Mahin). Loukîz a : revoyî. F. renvoyer (à celui qui parle).

Tcherpetaedje

viebe "voyî", (bodje "voye"), betchete ra- (di raprepiaedje).