rawijhî (codjowaedje) rinde (ene lame) pus taeyante. On dit eto: rishinmî. F. aiguiser, affûter.

Tcherpetaedje : viebe awijhî, betchete ri-

| rawijhe [f.n.] purade dins l' sustantivire : pire di rawijhe pire a rawijhî. Cwand on-z esteut gamén, on n' inméve nén do tot tourner li pire di rawijhe al mwin (R. Georges). F. pierre, meule à aiguiser.

| rawijhaedje [o.n.] no d' fijhaedje et no di çou k' est fwait (accion eyet si adierça) pol viebe "rawijhî". F. aiguisage, affûtage.

| rawijheu, rawijheuse , rawijhresse [o.f.n.] li ci (cene) ki rawijhe ene usteye. F. aiguiseur, affûteur, repasseur, rémouleur. >> rawijheu d' cizetes: ome ki rôléve les viyaedjes avou ene mieule, et rawijhî les cizetes et les couteas (ancyin ptit mestî). On dit eto: rabizete, ripasseu, rishinmeu.

• Dipus d' racsegnes sol rawijhaedje