rayi (codjowaedje) I. [v.c.] broûler. Si to djouwes avou les brocales, on bea djoû to rayixhrès l' barake. Gn aveut des flamåjhes ki volént divè l' moye di strin: c' esteut on plan po rayi tot l' sint-fruskin. Dji n' vou nén magnî ces rayeyès crompires la. rl a: hati. F. brûler, incendier. >> si fé rayi å solea (u ås UV): si mete å solea (divant ene lampe ås UV), po vosse pea prinde ene bele brune coleur. F. bronzer. II. [v.s.c.] broûler. Ça sint mwais; c' est dandjureu li pailêye di canadas ki rayit. F. brûler, cramer, carboniser.

Disfondowes: rayi, rahi, ra.i.

Etimolodjeye: viebe fwait sol bodje "rai"; rl a: rayire. Coinrece Basse-Årdene.

Pwaire minimom råyî

| rayi, rayeye [addj.] avou ene bele brune pea, d' aveur sitî å solea. Elle a rivnou tote rayeye des spôrts d' ivier. F. bronzé, halé, basané. Coinrece Payis d' Tchålerwè.

| rayixhoe [o.n.] oujhene wice k' on rayixh les coirs, les cadaves di biesse, les mannestés d' måjhone. Gn a ene peclêye di Djwifs ki les Nazis ont-st evoyî åzès rayixhoes. rl a: broûloe. F. incinérateur, four crématoire. Disfondowes: rayichoû, rayichwè, (rahiheu).

Etimolodjeye: viebe "rayi", cawete "-oe", 1999.