recayter (si recayter) ([[codjowaedje tchicter|codjowadje]]) [v.pr.] 1. rimete ses mousmints comifåt. 2. viker [[Motî:raclaper|raclapé]] avou (ene kimere, èn ome nén comifåt). Il a dmoré èn an tot seu, sins l' feme; lacobén k' i n' s' a nén stî recayter avou ene ôte. Disfondowes: rècay'ter, racay'ter, racay'tè. Etimolodjeye: viebe [[Motî:ecayter|ecayter]], [[betchete r(i)- / (è)r-]]. Coinrece [[Basse-Årdene]].