recayter (si recayter) (codjowadje) [v.pr.] 1. rimete ses mousmints comifåt. 2. viker raclapé avou (ene kimere, èn ome nén comifåt). Il a dmoré èn an tot seu, sins l' feme; lacobén k' i n' s' a nén stî recayter avou ene ôte. Disfondowes: rècay'ter, racay'ter, racay'tè. Etimolodjeye: viebe ecayter, betchete r(i)- / (e)r-. Coinrece Basse-Årdene.