redîmer [v.c.] 1. "rinde" li déme. Cwand on ptit ome ovréve bén et redîmer comifåt, si mwaisse lyî dnéve ene djinixhe (Lucien Mahin). 2. ripayî ene desse. Djel vou bén, parmi s' oblidjant A m' diner trinte escus par an :: Åy, mins a condicions totfeye Do redîmer cwand on pôrè (Simon li Scrinî). F. rembourser. >> Redîmés Payis; u: Redîmés cantons: cantons d' Måmdey, di Neyow, et d' Sint-Vi, k' on stî "rindous" pa l' Almagne al Beldjike e 1919. Etimolodjeye: bodje "déme", dobe betchete r(i)- + e- (ri-e-dîmer, rahessî avou l' déme). | redîmaedje ripayaedje. F. remboursement, acquittement, rachat. | redîma (rilidjon) ripayaedje (å Bon Diu) des petchîs des djins. F. rédemption, rachat.

---

• Dipus d' racsegnes so les Redîmés Payis