redîmer (codjowaedje) [v.c.]

1. "rinde" li déme. Cwand on ptit ome ovréve bén et redîmer comifåt, si mwaisse lyî dnéve ene djinixhe (Lucien Mahin).

2. ripayî ene desse. Djel vou bén, parmi s' oblidjant A m' diner trinte escus par an :: Åy, mins a condicions totfeye Do redîmer cwand on pôrè (Simon li Scrinî). F. rembourser. >> Redîmés Payis; u: Redîmés cantons: cantons d' Måmdey, di Neyow, et d' Sint-Vi, k' ont stî "rindous" pa l' Almagne al Beldjike e 1919, eto po rpayî les damadjes di guere.

Etimolodjeye: bodje "déme", dobe betchete r(i)- + e- (ri-e-dîmer, rahessî avou l' déme).

| redîmaedje [o.n.] ripayaedje. F. remboursement, acquittement, rachat.

| redîma [o.n.] (rilidjon) ripayaedje (å Bon Diu) des petchîs des djins. F. rédemption, rachat. Etimolodjeye: cawete -a, 2004.

| redîmåve [addj., purade padvant] (mot del moyinådje) k' est redîmé, k' on lyi paye li déme. Li signorreye di Sint-Guilin, esteut redîmåve sol pårotche dispu 1079. F. collateur.. Etimolodjeye: cawete -åve, 2005.

• Dipus d' racsegnes so les Redîmés Payis